Stoppen met shoppen: week 18

Maandag 29 augustus 2016

Bespaar ik geld als ik mijn wasmiddel zelf maak? Dan testen we dat toch gewoon...

Hé, ho, wasmiddel maken doe je zo!:

- 5 liter water

- 80 gr geraspte marseillezeep of marseillevlokken

- 40 gr sodakorrels

- eventueel enkele druppels etherische olie

- grote kookpot

- Vijfliterfles met schroefdop

* Verwarm het water, doe de zeepvlokken erin en roer tot alles opgelost is.

* Voeg de soda toe terwijl alles nog eventjes doorkookt.

* Als je van een heerlijk geurtje houdt, kun je nog wat druppels etherische olie toevoegen.

* Laat afkoelen (ong. 24 uur) en giet daarna alles in de fles.

De perfecte wasverzachter: azijn!

Weet je niet hoe je eraan moet beginnen, of ben je een hopeloze knoeier, laat je dan inspireren door deze wasmiddelvideo

Besparing?

Dit kost mij ongeveer 3 euro voor 5 liter wasmiddel. Als je weet dat de gemiddelde prijs in de winkel 10 euro is...

 

Dinsdag 30 augustus 2016

En wat met vieze geurtjes? Ik ben erfelijk belast met extreem goed werkende zweetklieren. Dusja, ik zweet nogal veel. Ik moet toegeven dat ik zonder deo niet echt de deur durf uit te komen. Nochtans zou ik maar wat graag verlost raken van dat chemische goedje dat mijn overproductie aan zweet zo goed weet te maskeren.

 

Kelly Eeckhaut toonde me dat er alternatieven zijn:

 

Deocrème

 

* 4 el (60g) ongeraffineerde kokosolie

* 40 g arrowroot of maïzena

* 60 g natriumbicarbonaat

* 10-20 druppels etherische olie

 

Zo doe je dat:

 

- Smelt de kokosolie au bain-marie of zet de pot even in de zon.

- Neem van het vuur zodra de olie gesmolten is en roer er het natriumbicarbonaat en de arrowroot door.

- Voeg de etherische olie toe

- Giet in een glazen potje en roer nog een paar minuten tot de olie afgekoeld is.

- Bewaar op kamertemperatuur of in de koelkast, liefst op een donkere plaats.

 

Geen kokosolie in huis? Laat de olie dan gewoon weg en gebruik het als poeder. Breng het aan met de vinger of een kwast.

 

Woensdag 31 augustus 2016

 

Probeer de volgende zin eens uit te spreken zonder haperen of te pauzeren: "de betwiste onbewust bewuste, betwiste de bewust onbewuste betreffende de bewusteloze onbetwist bewuste." Wat is onze taal toch heerlijk, niet?

De zin klinkt misschien raar en ook ik had er in eerste instantie moeite mee, maar het doet ons beseffen dat we soms niet meer bewust zijn van ons gedrag. Hoe vaak halen we onze portefeuille niet uit op een doordeweekse dag? We geven dus bewust onbewust geld uit.

En ja hoor, daar wordt weer een darmplakkende chocoladereep aangeschaft voor €1.5 aan het tankstation en in het beste geval een flesje water van €2 om onze dorst te lessen. En wat met die modetijdschriften met supertrendy outfits (maar o zo ingewikkelde patronen) waarvan we toch nooit iets zullen maken? De stof kunnen we ons niet veroorloven, maar het tijdschrift gelukkig wel. En zo zijn we alweer € 6.95 lichter. En zo kost onze doordeweekse dag minstens € 10.45.

 

Kunnen we dan misschien afspreken dat we vanaf nu één dag per week geen enkele cent gaan uitgeven in ons dagelijks verkeer? Dus niet tanken, niet naar de winkel, niet op café, niet op internet (bol.com is echt wel verleidelijk, ik weet het), nergens niet.

Dat betekent dat we soms zullen moeten improviseren. Maar het is een ideale manier om je creativiteit aan te wenden. Zoals wanneer het brood op is of wanneer je een paar ingrediënten mist om dat fantastische gerecht van Pascale Naessens op tafel te toveren.

Wees je er bewust van dat je geen geld uitgeeft en je zult meer besparen. En hé, daar doen we het toch voor, niet? En sjoemelen met de geldvrije dag geeft geen zin, want dan vormen het hek en de dam geen eenheid meer. Een dag per week geen geld uitgegeven en je hebt een rijker leven. Kan de Dikke Van Dale deze spreuk misschien in zijn analen laten optekenen?

 

Donderdag 1 september 2016

 

Voor velen is het vandaag 'hoera-weer-naar-school-dag'. Voor mij gewoon 'terug-werken-dag'. *Zucht* Gelukkig schijnt de zon en fiets ik nog lustig de 5 kilometer naar mijn werk. Dat is mijn dagelijkse trip door mindfulnessland. Een opgeladen batterij is er niks bij (en dat allemaal gratis hé! Je zou eens moeten weten wat die sessies tegenwoordig kosten) Dat er af en toe een druppel valt moeten we er in ons Belgenlandje nu eenmaal bijnemen (geen pardon), maar zelfs dat heeft iets louterends (zolang het maar op de terugweg is natuurlijk :p )

 

Vrijdag 2 september 2016

 

De met neonlicht omhulde kegel aan de ingang doet vermoeden dat we bij Atlantis aan het juiste adres zijn voor een gezellig avondje bowlen. Natuurlijk ben ik alweer te vroeg. Geduldig wacht ik op de ex-collega's.

Het lijkt eeuwen geleden dat ik nog gebowld heb, al is het maar omdat alles zo veranderd is.

De banen zijn vernieuwd en via kleine schermen kun je de achtergrond van de scoreborden aanpassen (best wel plezant) en je kunt er ook voor zorgen dat er naast jouw (al dan niet verzonnen) naam een foto verschijnt.

Gelukkig blijft het spel zelf ongewijzigd. Voor mij is dit al lastig genoeg. Ik hoop geen gootkampioen te worden (ik laat de eer ook graag eens aan iemand anders) en misschien zit er wel een strike in, wie weet.

 

Zaterdag 3 september 2016

 

- Welke cursus volg je nu ook alweer? Een schrijfcursus? Is dat dan zoiets als kalligrafie?

- De cursus heet 'literaire creatie'.

- Leer je dan een boek schrijven?

- Zoiets

 

Tot daar mijn uitleg over wat ik vanaf nu elke zaterdagmorgen doe van 9.30u -  12.30u. Schrijven dus. En lezen. De eerste les (wat ik oorspronkelijk als een kennismakingsles aanzag) en we vliegen er al onmiddellijk in met het schrijven van een zeszinnenautobiografie.

Ik voel nu al dat het een straf jaar zal worden.

 

Zondag 4 september 2016

 

Ik geniet nog na van gisteren. Gisteren was ik op de Wieltjesfeesten in Menen. De zon scheen en het was echt zalig. Ik zag Ghostrockers aan het werk en alhoewel ik hun 'show' al bijna vanbuiten kende (ik had ze al aan het werk gezien in Plopsaland), bleven hun nummers nog altijd goed. Het was zo verbazend dat iedereen die kon meezingen. En als echte diehards trotseerden we tegen het einde van de avond (zeg maar begin van de nacht) de regen om een glimp op te vangen van Cleymans & Van Geel. Oké, ook al hebben die geen eigen repertoire en brengen ze Nederlandstalige covers, ik garandeer je dat je daar met plezier voor in de regen staat. Geloof me. Qua ambiance kon dat echt wel tellen.

Mijn moeder glimlacht als ik met mijn kinderlijk enthousiasme vertel hoe Jonas en Jelle ieders hart veroverden...