Pagina's

vrijdag 6 januari 2017

Stoppen met shoppen: week 24

Maandag 10 oktober 2016

Ik vervloek Jackie Kennedy. Oké, ja, niet persoonlijk, maar wel haar kleed. Fffft, Waarom wou ik ook precies Jackie Kennedy zijn? Had ze nu echt geen makkelijker model van kleed kunnen kiezen? Dan zat ik nu misschien al te pronken met mijn creatie in plaats van te sukkelen met een grote S.

Dinsdag 11 oktober 2016

Vandaag maak ik kennis met princess Misia. Oké, ik ken ze al een tijdje (haar boeken staan al even in mijn kast), maar ik heb nog nooit de moeite genomen ze van dichtbij te benaderen. Princess Misia (Marta Majewska) maakt heerlijke vegetarische receptjes om van te smullen.
En zo leer ik dat het de moeite loont om je eigen notengranola te maken (ontbijten zal nooit meer hetzelfde zijn) en dat croques met appel, kaneel en notenpasta best wel te pruimen zijn.

Woensdag 12 oktober 2016

'Part of the secret of success in life is to eat what you like and let the food fight it out inside' - Mark Twain.

Donderdag 13 oktober 2016

Groots en meeslepend leven met minder:

Spullen eruit! Nadat ik mijn telronde gehouden had kreeg ik de smaak echt te pakken. Ondanks alle kritiek was het zalig. Ik werd rustiger naarmate ik meer spullen wegdeed en stiekem doe ik dat nog steeds. Er ontstond ruimte in mijn huis maar vooral ook in mijn hoofd.

Fantasie erin. Als ik bij mijn metekindje op bezoek ben (of hij op bezoek komt bij mijn ouders), dan merk ik dat hij heel veel speelgoed heeft. Allerlei kant en klare plastic. Dan stel ik mezelf de vraag of dit z'n fantasie genoeg prikkelt. Waren wij vroeger niet tevreden met wat houten stokken, een beetje krijt en een laken? We bouwden kastelen, waanden ons middeleeuwse prinsen en prinsessen en vingen de ene boef na de andere. Wat als we die fantasie opnieuw kunnen prikkelen, en niet alleen bij kinderen?

Jij maakt 'm!: Heel wat dingen kun je zelf maken. Het is alleen een kwestie van een creatieve oplossing te vinden. Ik heb net een nichtje die geboren is en mijn eerste reactie is om iets van de geboortelijst te kopen. Oké, het is dan wel zeker iets dat ze willen, maar origineel is het natuurlijk ook niet. Waarom niet iets zelf maken? Het spoort je creatieve bron aan en de behoefte om van niets iets te maken. Dat is pas rijkdom!

Jagers en verzamelaars: Ik geef het toe. Ik ben een verzamelaar. Altijd al geweest. En doordat ik door mijn project mijn creativiteit herontdekte, kreeg ik het ene na het andere briljante idee. Ik zou ook eindelijk eens tijd gaan maken om alle knutselboeken die mijn bib sierden eindelijk eens gebruiken. Breien, haken, naaien, borduren, ik wilde alles tegelijk. En dan hebben we het natuurlijk over de spullen. Stofjes, garen, wol, ritsen, hout, gereedschap, papier, ... Het inspireerde me mateloos en ik hamsterde het dan ook als een eekhoorn die zich klaar maakt voor de winter. Doordat er zoveel ideeën kwamen opborrelen wist ik soms van gekkigheid niet waar begonnen en startte dan ook verschillende dingen tegelijk en maakte vaak niks af. Inmiddels heb ik geleerd om één project tegelijk te starten en de rest op te slaan in mijn droomkabinet om er later iets prachtigs mee te doen en zo ook het aantal spullen te verminderen.

Je geld of je leven: Het boekje met dezelfde titel van Hanneke van Veen en Rob van Eden, heeft mijn visie op geld en manier van leven voorgoed veranderd. Ook start to veggie van Evy Gruyaert heeft (net zoals de site vrekkenpagina.nl) bijgedragen aan de wetenschap dat ik dus eigenlijk niks nodig heb. De rijkdom zit hem in het niet willen hebben, vandaar mijn project. Heel wat blogs, waaronder Green Evelien en Tales from te crib, laat zien dat er veel meer mensen zijn die zuinig leven en niet alleen omdat het moet, maar vooral omdat de kwaliteit van leven hoger is.
Het is heel makkelijk om nee te zeggen als het niet kan, maar het is de kunst om NEE te zeggen als het WEL kan. Als het niet kan hoef je er ook niet meer over na te denken. Lekker rustig. Als het wel kan dient opeens de mogelijkheid zich aan en moet je weer kiezen (lastig, lastig. Ik heb het daar soms echt moeilijk mee en verval soms in mijn oude gewoontes (mea culpa). Maar weten dat je niks nodig hebt, dat maakt me wel gelukkig.

Koop niets (uiteraard): Het is niet simpel om je alles te ontzeggen (ik spreek uit ervaring), maar eigenlijk heb je enkel bewustzijn nodig en de rest volgt vanzelf. Niets kopen geeft rust.
Geen boeken, kleding, schoenen, accessoires, geen spullen, NIKS! Het werkt altijd. Er ontstaat ruimte voor creativiteit. Je innerlijke zonderlinge zielen (iedereen heeft die) blote voeten bohémien, ravissante rebel, zwierige zwerver, zinnelijke zigeunerin en artistieke avonturier komen allemaal veel meer aan bod.

Doe iets voor een ander: Mysterieuze mini-missies. Geef je paraplu aan een vreemde. Neem boodschappen mee voor de straatkrantverkoper of maak een overlevingspakket voor een zwerver, maar vertel het aan niemand. Gooi geld in een parkeermeter en in snoepautomaten voor perfect parkeerplezier en zoete surprises voor nietsvermoedende volgenden. Maak een zwerftocht door de buurt gewapend met pen, papier en tekenspullen. Kijk om je heen en ga op zoek naar dingen die opvallen. Zeg er iets leuks over op een kaart die je maakt en in de brievenbus stopt van de bewoner. Hang een gratis complimenten'stroken'poster aan een boom zodat mensen er eentje af kunnen scheuren en meenemen. Betaal de tol voor de auto achter je of betaal het bioscoopkaartje voor iemand achter je in de rij. Zorg ervoor dat ze niet weten wie het heeft betaald. Schrijf een dankbriefje aan de postbode. Trakteer iemand anoniem op bonbons of een glas champagne. Betaal voor 5 koffies als je afrekent, voor de eerstvolgenden die koffie bestellen. Zie ook www.actsofkindness.org

Vrijheid blijheid: Laat de auto wat vaker thuis of doe hem volledig van de hand (sorry Charlie) en schaf je in de plaats een fiets of een bakfiets aan. Van alles maak je ermee een avontuur. Het is goed voor het milieu en de gezondheid. Picknicken in het park was nog nooit zo leuk. Cultuur en plezier, alles in één. (On)betaalbaar dierbaar!

Het bezit van de zaak is het einde van 't vermaak: Doordat ik vroeger alles meteen kocht of bestelde toen ik de behoefte voelde kon ik voor 'verplichte' feestdagen zoals mijn verjaardag, Sint Maarten of kerst niet eens meer een verlanglijstje maken... Alle wensen en verlangens werden onmiddellijk bevredigd. Maar eerlijk gezegd is er niks bevredigends aan... Veel fijner vind ik het nu om mij te verheugen, me te verlekkeren en RIJKhalzend uit te kijken naar mijn dromen en verlangens. Bovendien gebeurt het regelmatig dat het verlangen naar bepaalde zaken ook weer afneemt. Dan hoef ik het eigenlijk niet meer te hebben. Een goeie tip is het maken van een 30 dagen lijstje. Als je iets graag wil hebben schrijf je het op je lijstje. Wacht vervolgens 30 dagen met kopen. Wil je het na die 30 dagen nog steeds, dan is het een oprecht verlangen. Het meeste blijkt na 30 dagen vergeten. Nu ligt het in de hoek van de vergetelheid in plaats van in de hoek van de kamer. Beter voor je portemonnee, de rommel in je huis en het milieu.

Wat heb je echt nodig?: Wanneer ik nu de behoefte voel om iets te kopen, stel ik mij onmiddellijk de vraag: Wat heb ik echt nodig? (Het is ondertussen bijna een automatisme geworden). Vaak is dat helemaal niet iets materieels. Als alternatief ga ik op zoek in mijn rommella, naar iets wat die behoefte symboliseert. Dan maak ik een betoverende bodemloze buidel die me eraan herinnert waar het allemaal echt om draait.

"Greater happiness comes with simplicity tha with complexity.

Credits to Lou Niestadt voor de meeslepende inspiratie.

Vrijdag 14 oktober 2016

Mijn vriendin heeft vandaag één van de moeilijkste beslissingen uit haar leven moeten nemen en om haar gedachten wat te verzetten neem ik haar mee naar het toneel. Op het programma staat Armandus, meesterlijk vertolkt door jeugdtheater Scherven uit Bellegem. Armandus vertelt het verhaal van Koning Armandus de Zoveelste. Hij heeft geen zin meer in regeren. Zijn vrouw is op onverklaarbare wijze in een eeuwige slaap gesukkeld, en hij zal er alles aan doen om haar daar uit te bevrijden.
Prins Eduardus de Zoveelste wil geen koning worden, of toch niet in een land waar koningen niets te zeggen hebben. Hij wil nadenken en beslissen, niet jaknikken en uitvoeren.
Prinses Bellatrix de Zoveelste wil dan weer wel, maar ja, zij is een meisje, en meer kattig dan schattig. Samen ondernemen ze een tocht om de koningin te redden. Die tocht is een sprookje met prinsen, prinsessen, kabouters, een elfenkoningin, een zwarte ridder, een tovenaar, een te goede heks, een draak en een…


Zaterdag 15 oktober 2016

Omdat mijn vriendin vandaag haar hond heeft moeten laten inslapen, besluit ik om de avond met haar door te brengen. Een warme chocolademelk, wat sneukeling, een fleece en een romantische bleitfilm in de hoop dat ze haar gedachten eventjes opzij kan zetten.

Zondag 16 oktober 2016

Het is vandaag buren bij kunstenaars. Mijn beste vriendin Imke en haar zus nemen deel en exposeren met eigen werk in een garage van een collega. Hoe zot is dat als je eigen werk aan de buitenwereld kunt tonen? Ik vind het alleszins super dat ze deze kans krijgen. En ik draag mijn steentje bij door hun werk te gaan 'beoordelen'.






Stoppen met shoppen: week 23

Maandag 3 oktober 2016

How to relax... :

- Kijk naar de wolken
- mediteer
- smile
- doe een dutje
- haal diep adem
- heb contact met dieren
- lees een boek
- naai ✓

Dinsdag 4 oktober 2016

Mijn collega is een krak in haar vak maar niet zo'n held in haar papierwerk. En omdat ik een beetje een pietje precies ben en papierminded ben, ben ik dan ook de uitgelezen persoon om haar te helpen. Ik leer een andere tak van het bedrijf kennen, heb een goeie babbel met mijn collega en haar papierwerk is weer up-to-date. En zo is iedereen tevreden.

Woensdag 5 oktober 2016

Ik ben benieuwd hoeveel kilo ik tegen het einde van het jaar zal verdikt zijn. Elke week minstens een viergangenmenu, dat kleeft aan een mens, geloof me. En die desserts zijn ook altijd zo overheerlijk hé, mmm...

Donderdag 6 oktober 2016

Het voordeel van de kookles is dat er vaak een overschotje is. Zo spaar ik dus aankopen uit en kan ik dubbel genieten van een overheerlijke maaltijd of een zalige kom pompoensoep.

Vrijdag 7 oktober 2016

Wat als Samson&Gert er na meer dan 25 jaar de brui aan zouden geven? Dan zouden heel wat millenials rouwen. Maar gelukkig doen ze dat niet en kunnen we nog steeds naar de kerstshow. En natuurlijk heb ik mijn plekje al verzilverd! #dathetmaarrapdecemberis #nostalgie #insidejokes

Zaterdag 8 oktober 2016

Mijn gootsteen is verstopt in mijn badkamer. En alle natuurlijke trucjes ten spijt, het blijft verstopt :( Dus zit er niks anders op dan een loodgieter te bellen. De reden van verstopping blijkt mijn zelfgemaakte tandpasta te zijn. Oeps, kokosolie blijkt dan toch niet voor alles goed te zijn...

Zondag 9 oktober 2016

"Wie kijkt er?" vraagt Netflix als ik mij aanmeld. 'Floor natuurlijk', klik ik met de glimlach. En zo start ik met seizoen 5 van Once Upon A Time en ben ik helemaal in de ban van Belle, Hook, the Evil Queen en Zelena.








donderdag 5 januari 2017

Stoppen met shoppen: week 22

 
Maandag 26 september 2016

Na een eerste pasronde blijkt er toch heel wat te schorten aan mijn kleed. Ik raak er gefrustreerd door en vraag me af waarom dit niet wil lukken zoals ik het wil. Wat is er toch mis?

Dinsdag 27 september 2016

Ik beken: ik ben papierverslaafd. Als echte paperlover kan ik mateloos genieten van een zelfgeschreven kaartje, een romantische brief, zelfgekozen stickers, grappige memo's op fluopost-its en alle andere papiergerelateerde zaken. Het lijkt allemaal zo banaal, maar ik word er gelukkig van. De geur van lang vervlogen tijden voelt als een verademing in deze digitale wereld. Net als wanneer het papier tussen m'n vingers ritselt en ik weer eens zucht omdat ik niet onmiddellijk het juiste papiertje uit de stapel kan kiezen. Het doet m'n gedachten opwaaien en zo ontstaan de ideeën voor heel wat schrijf-en papiercreaties.

Woensdag 28 september 2016

Het is nog steeds een zalige nazomer. En daar profiteer ik graag van om 's middags mijn boterhammen buiten op te eten. Ik zit al een hele dag binnen, dan is dat half uurtje buiten een verademing. Ik heb die extra zuurstof nodig om de rest van de dag te kunnen overleven. En als het een zonnige dag is, is dit extra meegenomen, toch?

Donderdag 29 september 2016

Natuurlijk stellen we de mening van de criticasters in vraag. Een niet zo veelbelovende start van het Vlaamse filmnajaar? Dat testen we toch gewoon... #kinepoliskortrijk #everybodyhappy

Vrijdag 30 september 2016

Het leven zit vol toevalligheden en het is gewoon een kwestie van ervoor open te staan. Ik kwam vandaag toevallig een ex-klasgenoot tegen bij ons op het werk. Blijkbaar heeft hij enkele jaren bij ons gewerkt. Toevallig, niet? Al denken al mijn collega's nu dat hij een oud-lief is en vinden het dan ook plezant om mij daarmee te plagen. Gelukkig kan ik 'toevallig' daar goed mee om.

Zaterdag 1 oktober 2016

Waarom ik mijn zaterdagen altijd zo vol prop? Geen idee. Ik ben graag bezig en ook graag weg, dat is een feit. Misschien ben ik gewoon bang om met mijn gedachten alleen te zijn? Bang dat ik mij dan misschien laat verleiding tot een rondje shoppen in de winkelstraat?
Het is middag en ik heb er net een poëtische matinee opzitten. Ik spurt naar huis om samen met Imke te lunchen om daarna koers te zetten richting De Panne. De 'nieuwe' K3 geeft een liveshow in Plopsaland en natuurlijk willen Imke en ik daarbij zijn, of wat dacht je?
Om 14u loopt het dorpsplein vol. Ik had gehoopt dat de show in het Plopsa Theater zou zijn (lekker knus en warm en met zalige wegzakzetels), maar helaas :( Grote shows worden altijd buiten gegeven, zodat iedereen de kans krijgt om ze aan het werk te zien. Dan moeten we de kou maar trotseren.
Dat blijkt uiteindelijk heel goed mee te vallen, want we dansen en zingen ons gewoon warm.
Mijn avond vul ik met een neven- en nichtenreünie tijdens een gezellig etentje in 'den olifant'. Echt een aanrader trouwens!

Zondag 2 oktober 2016

Zondag is meestal rustdag. Of eten-bij-papa-en-mama-dag. Zoals vandaag. En zoals meestal het geval is, zijn of wel mijn broer ofwel mijn zus aanwezig met hun gezinnetje. Omdat ik bij het aperitief dus geen alcohol drink moet ik mij dus verantwoorden (omdat ze anders allemaal in de veronderstelling waren dat ik in verwachting ben - dan zou het toch een onbevlekte ontvangenis zijn), maar gelukkig nemen ze het goed op :-) En ik hou vol...



woensdag 4 januari 2017

Stoppen met shoppen: week 21

Maandag 19 september 2016

Vol goeie moed buig ik me nu ook weer over mijn Jackie Kennedycreatie-in-wording en kijk dan ook al reikhalzend uit naar het eindresultaat.


Dinsdag 20 september 2016


Heeft mijn project überhaupt wel kans op slagen? Ik worstel dagelijks met die koopdrang, heel vaak aangestuurd door de mensen om me heen. Het is lastig, dat kan ik je verzekeren. Nog steeds, na 21 weken moet ik me bij mijn vrienden en familie verdedigen en motiveren waarom ik iets niet koop. Zij doen dat toch ook niet als zij wel iets kopen? Is dit dan zo anders?
Op veel begrip hoef ik nog steeds niet te rekenen. Mijn beste vriendin 'zal zo blij zijn als mijn project voorbij is' en mijn ouders 'hopen dat ik hierna nooit meer zoiets onnozels ga doen'. Tja...

Woensdag 21 september 2016

Koken ontspant. Het geeft me de gelegenheid om als mijn (werk gerelateerde) problemen even aan de kant te schuiven. Gewoon de ingrediënten, het hakmes en ik. Zalig...

Donderdag 22 september 2016

Ik heb een typemachine cadeau gekregen van mijn schoonzus. Je weet wel, zo'n ouderwets ding dat nu alleen nog gebruikt wordt als decoratiestuk. Ik ben er superblij mee. Ik waan me even in de 19e eeuw en voel de schrijfinspiratie opborrelen.


Vrijdag 23 september 2016

Wat onwennig staan we aan te schuiven in de rij bij wellness WuWei. Het lijkt alsof iedereen zijn bongobon of vivabox van vorige kerst wil opgebruiken. Er zijn nog vier wachtenden voor u...
Als het onze beurt is zeg ik laconiek: 'het is vandaag waarschijnlijk bonnendag'. De receptioniste vond het iets minder plezant.
We laten het niet aan ons hart komen en genieten van alle faciliteiten die de wellness ons te bieden heeft. Dolce far niente op zo'n best.

Zaterdag 24 september 2016

Waarom is het leven zo verdomd gecompliceerd? O, wacht het leven is wel simpel, het zijn de mensen die het ingewikkeld maken, en misschien ook wel de drank...
We zitten op een verjaardagsdrink en hebben net een upperdare achter de rug. Het lijkt gezellig en de drank vloeit rijkelijk. Ik ben niet meer 100% nuchter, maar zeker ook niet ladderzat.
Maar ik voel me gelukkig en gezegend met zoveel vrienden dat ik dat ook uitstraal. En door de alcohol in mijn lijf ben ik ook iets losser.
Helaas wordt mijn 'losheid' niet door iedereen geapprecieerd en verkeerdelijk geïnterpreteerd als 'elke vent willen binnendoen die een relatie heeft'.
Ik val dus compleet uit de lucht als men mij daar op een niet zo vriendelijke manier attent op maakt (Er werden deze avond nieuwe invullingen gegeven aan de betekenis van 'flirten' en 'binnendoen'. Misschien moet Vandale z'n editie updaten?).
Het feestje eindigt dan ook abrupt na deze eyeopener en ik voel me zowaar echt schuldig.

Zondag 25 september 2016

Het debacle van gisterenavond heeft me heel wat inzichten bezorgd. Over mezelf, maar ook over anderen. Hoe mensen zich in zo'n situatie gedragen en voor wie ze het opnemen. Ik heb er veel uit geleerd. En ik heb er voor mezelf enkele belangrijke conclusies uit getrokken. Eén ervan is dat ik vanaf nu geen druppel alcohol meer drink. Ja, je leest het goed, Floor stopt met drinken. (Dus geen aperitief maisons, geen cocktails, geen gin-tonics, schuimwijn, witte wijn of andere goddelijke vloeistof die ooit nog door mijn lichaam zal vloeien) Het klinkt misschien wat drastisch (en heel wat vrienden vinden dat ook), maar hiermee wil ik een boodschap uitdragen. Alcohol (of het teveel ervan) zet mensen aan tot dingen waar ze anders nooit toe in staat zijn. En oké, soms kan dat plezant zijn en hilarische situaties opleveren, maar als het zodanig uit de hand begint te lopen dat er relaties aan kapotgaan, dan is het plezier er voor mij af.
En het kan alleen maar goed zijn voor mijn project, niet?
Nu alleen nog een manier vinden om die gebroken vriendschappen te lijmen...




 
 


Stoppen met shoppen: week 20

Maandag 12 september 2016

De routine van het 'school'jaar begint terug vorm te krijgen. En zo sta ik dus opnieuw over mijn patroonpapier gebogen, mijn hersenen pijnigend, in de hoop mezelf binnen enkele weken in mijn eigen Jacky Kennedy-creatie te kunnen hullen.
Bij de keuze van de stof laat ik me steevast leiden door mijn gevoel. Ik weet dat de klassieke stoffen vol chemische brol zitten en dat er vaak gebruik gemaakt wordt van kinderarbeid en milieuvervuiling.

Het enige 'kind' dat bij mijn zelfmaakcreaties 'arbeid' verricht ben ik zelf, dus dat is toch al één voordeel van het niet kopen van kledij, toch ;-)?

Wat de keuze van de stoffen betreft... Daar is nog wat werk aan. Ik heb enkele toffe websites gevonden die ecologische stoffen aanbieden, maar ik lijd nog wat aan drempelvrees.
Je kunt de stof niet zien of vastnemen (dat vind ik namelijk het plezantste bij het uitkiezen ervan) en hoe kunnen ze garanderen dat er zo min mogelijk gebruik gemaakt werd van chemicaliën bij het maken ervan? En als we heel eerlijk mogen zijn, goedkoop is het natuurlijk ook niet...

Misschien moeten we het risico maar eens nemen en klik ik bij mijn volgend naaiprojectje gewoon een stofje op één van volgende websites:

http://www.neidig.nu/stoffen/
http://www.georgette.be/shop/browse/stoffen
http://www.sewnatural.eu/nl/stoffen

Ik kan maar éénmaal bedonderd worden, toch?

Dinsdag 13 september 2016

Mijn peter was onlangs jarig en dus besluit ik hem persoonlijk een gelukkige verjaardag te wensen. Het hoeft niet altijd met een duf - en tegenwoordig niet meer origineel - kaartje te zijn. Een aantal flesjes bruin bier en wat tijd voor een goed gesprek, meer hoeft dat soms echt niet te zijn.

Woensdag 14 september 2016

Wat als je moet koken zonder receptenblad en op 't gevoel? Zou je dan 'voeling' krijgen met je kooksels? Ik krijg er alleen stress door, echt waar. Maar blijkbaar is dit de nieuwe aanpak in de kookles: vluchtig het recept overlopen en dan uit het hoofd eraan beginnen. En als je het niet meer weet, gewoon vragen Maar dan vraag ik me af hoe je het onthoud, als je niks kunt opschrijven of spieken op je blad (wat ik stiekem nog steeds doe als de docent niet kijkt).

Donderdag 15 september 2016

Mijn vrije avonden offer ik meestal op (als ik niet te moe ben of niet in een schrijf-mood ben) aan opruimen... Oké, ik heb wel al heel wat minder spullen dan vroeger (zie Week 13), maar toch  nog meer dan genoeg. Ik ben nu eenmaal een verzamelaar. En dan nog wel eentje van het just-in-case-principe. In geval van... Tja, misschien moet ik toch eens de 20/20-regel toepassen? 'Alles wat in een straal van 20 km te koop is voor minder dan 20€ kan weg.'

Vrijdag 16 september 2016

Omdat de spelletjesavonden telkens bij mijn vriendin plaats vinden, heb ik voorgesteld om deze eens bij mij te laten doorgaan. Het voelt wat onwennig, vooral omdat ik niet echt de plaats bezit om veel volk te inviteren. Maar we maken er het beste van en zo heeft iedereen mijn appartementje ook eens kunnen bewonderen.

Zaterdag 17 september 2016

Het blijft vroeg als ik om 7.30u opsta. Oké, het is niet onmenselijk vroeg, maar ik ben het nog steeds niet gewoon. Toch niet voor een zaterdagmorgen. En zeker niet na een vrijdagavond😊
Ik hoop echt dat het zal beteren, want het is echt geen zicht om met wallen en een niet altijd even nuchter hoofd in de les te zitten...

Zondag 18 september 2016





zondag 1 januari 2017

Stoppen met shoppen: week 19

Maandag 5 september 2016

Ik besluit zomaar om een filmpje mee te pikken in Kinepolis. Omdat het kan. En omdat 'Vincent' een Vlaamse film is die ik absoluut wil zien.
De 17-jarige Vincent is een geboren wereldverbeteraar die de groene revolutie predikt. Hij jaagt zijn familie de gordijnen in, doordat hij koste wat het kost hun ecologische voetafdruk wil verkleinen. Hij overtuigt zijn impulsieve tante Nikki om hem mee te nemen naar Frankrijk. Nikki maakt ervan gebruik om hem het leven van de zonnige kant te laten zien, maar Vincent is vastbesloten om in Parijs een drastische protestactie te ondernemen.
Voldoende drama voor een doordeweekse avond.

Dinsdag 6 september 2016

Wonder boven wonder ben ik nog steeds gemotiveerd om te zwemmen. Ook als het water elke keer ijs- maar dan ook ijskoud blijkt te zijn, de redders niet zo knap zijn als eerst gedacht en de afstand een onoverkomelijk probleem vormt (wat dus meestal maar in mijn gedachten is, maar dit even ter zijde). Misschien zit mijn zwemmaatje daar voor iets tussen...

Woensdag 7 september 2016

Het vijfde seizoen van Once Upon A Time staat online op netflix! Dat vraagt om me-time met een heerlijke kop thee en een fleece.

Donderdag 8 september 2016

Vanaf nu bombardeer ik donderdagavond tot schrijfavond. Om mij er te van vergewissen dat ik toch elke zaterdagmorgen iets aflever in de les, is donderdagavond het ideale (en eigenlijk ook bijna het enige) moment om mijn creatieve zelf op het papier los te laten. Ik zal proberen om daar een goede gewoonte van te maken.
De eerste les stond in het teken van het zeszinnenzelfportret. Deze wedstrijd is gebaseerd op de anekdote van Ernest Hemingway die beweerde in zes woorden een verhaal te kunnen schrijven. Toen hij de op zijn servet gekrabbelde tekst 'for sale: baby shoes, never worn' tevoorschijn toverde, verbaasde hij vriend en vijand.
En nu moet ik dus een autobiografie schrijven in zes zinnen en in maximaal 60 woorden. Een hele uitdaging. In de les mochten we oefenen via een anekdote van een medecursist. Daarnaast heb ik er zelf nog eentje geschreven. Dit zijn mijn 2 versies:


“Hoe denk je te overleven als je een jaar lang niks meer zult kopen?” Een verwaaide rimpel fronst zich een weg naar haar voorhoofd. Met een kinderlijk enthousiasme doe ik mijn ‘Stoppen met shoppen-project’ uit de doeken. Ze glimlacht alle twijfels weg zoals alleen moeders dat kunnen.
Het startsein is gegeven. Vanaf nu klinkt de stilte donkergroen.

Ik gluur door het gordijn en zie de zaal vollopen. Ik schuifel onrustig heen en weer en frunnik aan m’n tutu. Minuten sterven als tantes op zondag als de muziek begint te spelen. De volgspot belicht haar prachtige pirouette. In het donker van m’n gedachten zweef ik een adembenemende solo.
Helaas is het lot zo meedogenloos als een huurmoordenaar.
 
Vrijdag 9 september 2016

Ik ben uitgenodigd om samen met enkele ex-collega's chinees te gaan eten. Dat is al eventjes geleden. Ik vind die menu's altijd zo verwarrend. Ik weet nooit wat kiezen. En wat als ik het niet lust? Daarom speel ik liever op safe en kies steevast voor een menu waarvan ik zeker weet dat ik het lust: mini-loempia's als voorgerecht en kipblokjes in zoetzure saus als hoofdgerecht. Dan ben ik tenminste zeker dat ik geen kat op m'n bord gepresenteerd krijg.😉

Zaterdag 10 september 2016

Mijn gps weet het altijd beter. Het is net een man. En koppig, niet te doen. Stiekem geloof ik hem niet altijd. Maar omdat mannen denken het altijd beter te weten (het is met een reden dat de meeste gps-stemmen door mannen ingesproken worden), vertrouw je als vrouw erop dat dat dan ook effectief zo blijkt te zijn. Helaas valt dit dikwijls tegen. Als ik door Moorslede rij richting Ledegem en hij me een éénrichtingsstraat in wil sturen, maak ik er hem vriendelijk doch kordaat op attent dat hij het dit keer niet bij het rechte eind heeft. Als ik een zijstraat inrij blijft hij koppig 'keer om, keer om' brullen, in de hoop dat ik mijn mening zou herzien. Helaas ben ik misschien net iets koppiger en omdat mannen nu eenmaal geen twee dingen tegelijk kunnen slaat hij helemaal tilt. Kutding. 'Route herberekenen'. Eum, ja, misschien zou dat handig zijn.
Gelukkig beschik ik over een goeie portie GBV (*Gezond Boeren Verstand) die mij met behulp van de wegwijzers probleemloos in Ledegem aflevert.
En de man? Die laat ik de volgende keer misschien beter thuis. Kan hij zich wat specialiseren in het kaartlezen, zodat ik in de toekomst misschien net iets minder gestresseerd op mijn klasreünie arriveer.

Zondag 11 september 2016

Ik ben geen grote bierdrinker. Nooit geweest. Een pintje af en toe, maar daar stopt het dan ook. Dus toen een vriend vroeg of ik niet naar het bierfestival in zijn gemeente wou komen, vond ik er eerlijk gezegd eerst niks aan. Maar ik kan nu eenmaal geen nee zeggen (ik ga dat dringend eens moesten afleren), dus heb ik mezelf opgeofferd ten voordele van de vriendschap. Samen met enkele vrienden zakten we dus af naar Beveren om er te proeven van heel wat verschillende biersoorten.
Je kunt het zo gek niet bedenken of ze hebben er een bier van gemaakt, niet te doen. Het is wel kut als iedereen in de mogelijkheid is zich ladderzat te drinken en jij tot het besef komt dat je BOB bent...

Noot: al bleken er nog meer mensen BOB te zijn (BOB = Bewust Over Bezopen)



zaterdag 19 november 2016

Stoppen met shoppen: week 18


Maandag 29 augustus 2016

Bespaar ik geld als ik mijn wasmiddel zelf maak? Dan testen we dat toch gewoon...
Hé, ho, wasmiddel maken doe je zo!:

- 5 liter water
- 80 gr geraspte marseillezeep of marseillevlokken
- 40 gr sodakorrels
- eventueel enkele druppels etherische olie
- grote kookpot
- Vijfliterfles met schroefdop

* Verwarm het water, doe de zeepvlokken erin en roer tot alles opgelost is.
* Voeg de soda toe terwijl alles nog eventjes doorkookt.
* Als je van een heerlijk geurtje houdt, kun je nog wat druppels etherische olie toevoegen.
* Laat afkoelen (ong. 24 uur) en giet daarna alles in de fles.

De perfecte wasverzachter: azijn!

Weet je niet hoe je eraan moet beginnen, of ben je een hopeloze knoeier, laat je dan inspireren door deze wasmiddelvideo

Besparing?

Dit kost mij ongeveer 3 euro voor 5 liter wasmiddel. Als je weet dat de gemiddelde prijs in de winkel 10 euro is...
 
Dinsdag 30 augustus 2016

En wat met vieze geurtjes? Ik ben erfelijk belast met extreem goed werkende zweetklieren. Dusja, ik zweet nogal veel. Ik moet toegeven dat ik zonder deo niet echt de deur durf uit te komen. Nochtans zou ik maar wat graag verlost raken van dat chemische goedje dat mijn overproductie aan zweet zo goed weet te maskeren.
 
Kelly Eeckhaut toonde me dat er alternatieven zijn:
 
Deocrème
 
* 4 el (60g) ongeraffineerde kokosolie
* 40 g arrowroot of maïzena
* 60 g natriumbicarbonaat
* 10-20 druppels etherische olie
 
Zo doe je dat:
 
- Smelt de kokosolie au bain-marie of zet de pot even in de zon.
- Neem van het vuur zodra de olie gesmolten is en roer er het natriumbicarbonaat en de arrowroot door.
- Voeg de etherische olie toe
- Giet in een glazen potje en roer nog een paar minuten tot de olie afgekoeld is.
- Bewaar op kamertemperatuur of in de koelkast, liefst op een donkere plaats.
 
Geen kokosolie in huis? Laat de olie dan gewoon weg en gebruik het als poeder. Breng het aan met de vinger of een kwast.
 
Woensdag 31 augustus 2016
 
Probeer de volgende zin eens uit te spreken zonder haperen of te pauzeren: "de betwiste onbewust bewuste, betwiste de bewust onbewuste betreffende de bewusteloze onbetwist bewuste." Wat is onze taal toch heerlijk, niet?
De zin klinkt misschien raar en ook ik had er in eerste instantie moeite mee, maar het doet ons beseffen dat we soms niet meer bewust zijn van ons gedrag. Hoe vaak halen we onze portefeuille niet uit op een doordeweekse dag? We geven dus bewust onbewust geld uit.
En ja hoor, daar wordt weer een darmplakkende chocoladereep aangeschaft voor €1.5 aan het tankstation en in het beste geval een flesje water van €2 om onze dorst te lessen. En wat met die modetijdschriften met supertrendy outfits (maar o zo ingewikkelde patronen) waarvan we toch nooit iets zullen maken? De stof kunnen we ons niet veroorloven, maar het tijdschrift gelukkig wel. En zo zijn we alweer € 6.95 lichter. En zo kost onze doordeweekse dag minstens € 10.45.
 
Kunnen we dan misschien afspreken dat we vanaf nu één dag per week geen enkele cent gaan uitgeven in ons dagelijks verkeer? Dus niet tanken, niet naar de winkel, niet op café, niet op internet (bol.com is echt wel verleidelijk, ik weet het), nergens niet.
Dat betekent dat we soms zullen moeten improviseren. Maar het is een ideale manier om je creativiteit aan te wenden. Zoals wanneer het brood op is of wanneer je een paar ingrediënten mist om dat fantastische gerecht van Pascale Naessens op tafel te toveren.
Wees je er bewust van dat je geen geld uitgeeft en je zult meer besparen. En hé, daar doen we het toch voor, niet? En sjoemelen met de geldvrije dag geeft geen zin, want dan vormen het hek en de dam geen eenheid meer. Een dag per week geen geld uitgegeven en je hebt een rijker leven. Kan de Dikke Van Dale deze spreuk misschien in zijn analen laten optekenen?
 
Donderdag 1 september 2016
 
Voor velen is het vandaag 'hoera-weer-naar-school-dag'. Voor mij gewoon 'terug-werken-dag'. *Zucht* Gelukkig schijnt de zon en fiets ik nog lustig de 5 kilometer naar mijn werk. Dat is mijn dagelijkse trip door mindfulnessland. Een opgeladen batterij is er niks bij (en dat allemaal gratis hé! Je zou eens moeten weten wat die sessies tegenwoordig kosten) Dat er af en toe een druppel valt moeten we er in ons Belgenlandje nu eenmaal bijnemen (geen pardon), maar zelfs dat heeft iets louterends (zolang het maar op de terugweg is natuurlijk :p )
 
Vrijdag 2 september 2016
 
De met neonlicht omhulde kegel aan de ingang doet vermoeden dat we bij Atlantis aan het juiste adres zijn voor een gezellig avondje bowlen. Natuurlijk ben ik alweer te vroeg. Geduldig wacht ik op de ex-collega's.
Het lijkt eeuwen geleden dat ik nog gebowld heb, al is het maar omdat alles zo veranderd is.
De banen zijn vernieuwd en via kleine schermen kun je de achtergrond van de scoreborden aanpassen (best wel plezant) en je kunt er ook voor zorgen dat er naast jouw (al dan niet verzonnen) naam een foto verschijnt.
Gelukkig blijft het spel zelf ongewijzigd. Voor mij is dit al lastig genoeg. Ik hoop geen gootkampioen te worden (ik laat de eer ook graag eens aan iemand anders) en misschien zit er wel een strike in, wie weet.
 
Zaterdag 3 september 2016
 
- Welke cursus volg je nu ook alweer? Een schrijfcursus? Is dat dan zoiets als kalligrafie?
- De cursus heet 'literaire creatie'.
- Leer je dan een boek schrijven?
- Zoiets
 
Tot daar mijn uitleg over wat ik vanaf nu elke zaterdagmorgen doe van 9.30u -  12.30u. Schrijven dus. En lezen. De eerste les (wat ik oorspronkelijk als een kennismakingsles aanzag) en we vliegen er al onmiddellijk in met het schrijven van een zeszinnenautobiografie.
Ik voel nu al dat het een straf jaar zal worden.
 
Zondag 4 september 2016
 
Ik geniet nog na van gisteren. Gisteren was ik op de Wieltjesfeesten in Menen. De zon scheen en het was echt zalig. Ik zag Ghostrockers aan het werk en alhoewel ik hun 'show' al bijna vanbuiten kende (ik had ze al aan het werk gezien in Plopsaland), bleven hun nummers nog altijd goed. Het was zo verbazend dat iedereen die kon meezingen. En als echte diehards trotseerden we tegen het einde van de avond (zeg maar begin van de nacht) de regen om een glimp op te vangen van Cleymans & Van Geel. Oké, ook al hebben die geen eigen repertoire en brengen ze Nederlandstalige covers, ik garandeer je dat je daar met plezier voor in de regen staat. Geloof me. Qua ambiance kon dat echt wel tellen.
Mijn moeder glimlacht als ik met mijn kinderlijk enthousiasme vertel hoe Jonas en Jelle ieders hart veroverden...