Stoppen met shoppen: week 19

Maandag 5 september 2016

Ik besluit zomaar om een filmpje mee te pikken in Kinepolis. Omdat het kan. En omdat 'Vincent' een Vlaamse film is die ik absoluut wil zien.
De 17-jarige Vincent is een geboren wereldverbeteraar die de groene revolutie predikt. Hij jaagt zijn familie de gordijnen in, doordat hij koste wat het kost hun ecologische voetafdruk wil verkleinen. Hij overtuigt zijn impulsieve tante Nikki om hem mee te nemen naar Frankrijk. Nikki maakt ervan gebruik om hem het leven van de zonnige kant te laten zien, maar Vincent is vastbesloten om in Parijs een drastische protestactie te ondernemen.
Voldoende drama voor een doordeweekse avond.

Dinsdag 6 september 2016

Wonder boven wonder ben ik nog steeds gemotiveerd om te zwemmen. Ook als het water elke keer ijs- maar dan ook ijskoud blijkt te zijn, de redders niet zo knap zijn als eerst gedacht en de afstand een onoverkomelijk probleem vormt (wat dus meestal maar in mijn gedachten is, maar dit even ter zijde). Misschien zit mijn zwemmaatje daar voor iets tussen...

Woensdag 7 september 2016

Het vijfde seizoen van Once Upon A Time staat online op netflix! Dat vraagt om me-time met een heerlijke kop thee en een fleece.

Donderdag 8 september 2016

Vanaf nu bombardeer ik donderdagavond tot schrijfavond. Om mij er te van vergewissen dat ik toch elke zaterdagmorgen iets aflever in de les, is donderdagavond het ideale (en eigenlijk ook bijna het enige) moment om mijn creatieve zelf op het papier los te laten. Ik zal proberen om daar een goede gewoonte van te maken.
De eerste les stond in het teken van het zeszinnenzelfportret. Deze wedstrijd is gebaseerd op de anekdote van Ernest Hemingway die beweerde in zes woorden een verhaal te kunnen schrijven. Toen hij de op zijn servet gekrabbelde tekst 'for sale: baby shoes, never worn' tevoorschijn toverde, verbaasde hij vriend en vijand.
En nu moet ik dus een autobiografie schrijven in zes zinnen en in maximaal 60 woorden. Een hele uitdaging. In de les mochten we oefenen via een anekdote van een medecursist. Daarnaast heb ik er zelf nog eentje geschreven. Dit zijn mijn 2 versies:

“Hoe denk je te overleven als je een jaar lang niks meer zult kopen?” Een verwaaide rimpel fronst zich een weg naar haar voorhoofd. Met een kinderlijk enthousiasme doe ik mijn ‘Stoppen met shoppen-project’ uit de doeken. Ze glimlacht alle twijfels weg zoals alleen moeders dat kunnen.
Het startsein is gegeven. Vanaf nu klinkt de stilte donkergroen.

Ik gluur door het gordijn en zie de zaal vollopen. Ik schuifel onrustig heen en weer en frunnik aan m’n tutu. Minuten sterven als tantes op zondag als de muziek begint te spelen. De volgspot belicht haar prachtige pirouette. In het donker van m’n gedachten zweef ik een adembenemende solo.
Helaas is het lot zo meedogenloos als een huurmoordenaar.

 

Vrijdag 9 september 2016

Ik ben uitgenodigd om samen met enkele ex-collega's chinees te gaan eten. Dat is al eventjes geleden. Ik vind die menu's altijd zo verwarrend. Ik weet nooit wat kiezen. En wat als ik het niet lust? Daarom speel ik liever op safe en kies steevast voor een menu waarvan ik zeker weet dat ik het lust: mini-loempia's als voorgerecht en kipblokjes in zoetzure saus als hoofdgerecht. Dan ben ik tenminste zeker dat ik geen kat op m'n bord gepresenteerd krijg.😉

Zaterdag 10 september 2016

Mijn gps weet het altijd beter. Het is net een man. En koppig, niet te doen. Stiekem geloof ik hem niet altijd. Maar omdat mannen denken het altijd beter te weten (het is met een reden dat de meeste gps-stemmen door mannen ingesproken worden), vertrouw je als vrouw erop dat dat dan ook effectief zo blijkt te zijn. Helaas valt dit dikwijls tegen. Als ik door Moorslede rij richting Ledegem en hij me een éénrichtingsstraat in wil sturen, maak ik er hem vriendelijk doch kordaat op attent dat hij het dit keer niet bij het rechte eind heeft. Als ik een zijstraat inrij blijft hij koppig 'keer om, keer om' brullen, in de hoop dat ik mijn mening zou herzien. Helaas ben ik misschien net iets koppiger en omdat mannen nu eenmaal geen twee dingen tegelijk kunnen slaat hij helemaal tilt. Kutding. 'Route herberekenen'. Eum, ja, misschien zou dat handig zijn.
Gelukkig beschik ik over een goeie portie GBV (*Gezond Boeren Verstand) die mij met behulp van de wegwijzers probleemloos in Ledegem aflevert.
En de man? Die laat ik de volgende keer misschien beter thuis. Kan hij zich wat specialiseren in het kaartlezen, zodat ik in de toekomst misschien net iets minder gestresseerd op mijn klasreünie arriveer.

Zondag 11 september 2016

Ik ben geen grote bierdrinker. Nooit geweest. Een pintje af en toe, maar daar stopt het dan ook. Dus toen een vriend vroeg of ik niet naar het bierfestival in zijn gemeente wou komen, vond ik er eerlijk gezegd eerst niks aan. Maar ik kan nu eenmaal geen nee zeggen (ik ga dat dringend eens moesten afleren), dus heb ik mezelf opgeofferd ten voordele van de vriendschap. Samen met enkele vrienden zakten we dus af naar Beveren om er te proeven van heel wat verschillende biersoorten.
Je kunt het zo gek niet bedenken of ze hebben er een bier van gemaakt, niet te doen. Het is wel kut als iedereen in de mogelijkheid is zich ladderzat te drinken en jij tot het besef komt dat je BOB bent...

Noot: al bleken er nog meer mensen BOB te zijn (BOB = Bewust Over Bezopen)