De routine van het 'school'jaar begint terug vorm te krijgen. En zo sta ik dus opnieuw over mijn patroonpapier gebogen, mijn hersenen pijnigend, in de hoop mezelf binnen enkele weken in mijn eigen Jacky Kennedy-creatie te kunnen hullen.
Bij de keuze van de stof laat ik me steevast leiden door mijn gevoel. Ik weet dat de klassieke stoffen vol chemische brol zitten en dat er vaak gebruik gemaakt wordt van kinderarbeid en milieuvervuiling.
Het enige 'kind' dat bij mijn zelfmaakcreaties 'arbeid' verricht ben ik zelf, dus dat is toch al één voordeel van het niet kopen van kledij, toch ;-)?
Wat de keuze van de stoffen betreft... Daar is nog wat werk aan. Ik heb enkele toffe websites gevonden die ecologische stoffen aanbieden, maar ik lijd nog wat aan drempelvrees.
Je kunt de stof niet zien of vastnemen (dat vind ik namelijk het plezantste bij het uitkiezen ervan) en hoe kunnen ze garanderen dat er zo min mogelijk gebruik gemaakt werd van chemicaliën bij het maken ervan? En als we heel eerlijk mogen zijn, goedkoop is het natuurlijk ook niet...
Misschien moeten we het risico maar eens nemen en klik ik bij mijn volgend naaiprojectje gewoon een stofje op één van volgende websites:
http://www.neidig.nu/stoffen/
http://www.georgette.be/shop/browse/stoffen
http://www.sewnatural.eu/nl/stoffen
Ik kan maar éénmaal bedonderd worden, toch?
Dinsdag 13 september 2016
Mijn peter was onlangs jarig en dus besluit ik hem persoonlijk een gelukkige verjaardag te wensen. Het hoeft niet altijd met een duf - en tegenwoordig niet meer origineel - kaartje te zijn. Een aantal flesjes bruin bier en wat tijd voor een goed gesprek, meer hoeft dat soms echt niet te zijn.
Woensdag 14 september 2016
Wat als je moet koken zonder receptenblad en op 't gevoel? Zou je dan 'voeling' krijgen met je kooksels? Ik krijg er alleen stress door, echt waar. Maar blijkbaar is dit de nieuwe aanpak in de kookles: vluchtig het recept overlopen en dan uit het hoofd eraan beginnen. En als je het niet meer weet, gewoon vragen Maar dan vraag ik me af hoe je het onthoud, als je niks kunt opschrijven of spieken op je blad (wat ik stiekem nog steeds doe als de docent niet kijkt).
Donderdag 15 september 2016
Mijn vrije avonden offer ik meestal op (als ik niet te moe ben of niet in een schrijf-mood ben) aan opruimen... Oké, ik heb wel al heel wat minder spullen dan vroeger (zie Week 13), maar toch nog meer dan genoeg. Ik ben nu eenmaal een verzamelaar. En dan nog wel eentje van het just-in-case-principe. In geval van... Tja, misschien moet ik toch eens de 20/20-regel toepassen? 'Alles wat in een straal van 20 km te koop is voor minder dan 20€ kan weg.'
Vrijdag 16 september 2016
Omdat de spelletjesavonden telkens bij mijn vriendin plaats vinden, heb ik voorgesteld om deze eens bij mij te laten doorgaan. Het voelt wat onwennig, vooral omdat ik niet echt de plaats bezit om veel volk te inviteren. Maar we maken er het beste van en zo heeft iedereen mijn appartementje ook eens kunnen bewonderen.
Zaterdag 17 september 2016
Het blijft vroeg als ik om 7.30u opsta. Oké, het is niet onmenselijk vroeg, maar ik ben het nog steeds niet gewoon. Toch niet voor een zaterdagmorgen. En zeker niet na een vrijdagavond😊
Ik hoop echt dat het zal beteren, want het is echt geen zicht om met wallen en een niet altijd even nuchter hoofd in de les te zitten...
Zondag 18 september 2016
Geen opmerkingen:
Een reactie posten