stoppen met shoppen: week 17

Maandag 22 augustus 2016

Verjaardagswensen zijn zo saai tegenwoordig. Vaak prevelen we gewoon "gelukkige verjaardag" en maken er ons met drie extra kussen snel vanaf. Vooraleer ik naar de drink vertrek, krabbel ik nog snel enkele woorden op papier. Misschien kan ik straks nog - afhankelijk van de zattigheidsfactor - een gedichtje declameren? of hou ik het wijselijk bij het papier?

"365 fantastische dagen

alweer een bladzijde omgeslagen.

Ik heb uren zitten denken,

wat ik je uiteindelijk zou kunnen schenken.

Fonkelende sterren aan de hemel,

of een stukje van de maan,

samen op een eiland

de zon zien ondergaan...

Maar wat ik ook zal kiezen

welk origineel of speciaal geschenk

weet wel dat ik er altijd voor je ben!"

Dinsdag 23 augustus 2016

Eindelijk vind ik nog eens tijd om mijn zwemskills boven te halen. Mijn conditie gaat zo snel achteruit dat ik dit nooit meer ingehaald krijg. Na 30 lengtes lijd ik terug aan het piepende blaasbalgsyndroom en vervloek mezelf. Bij elke dappere schoolslagpoging voel ik de ogen van de andere zwemmers op m'n rug branden. Zouden ze over mij roddelen en denken: "die zou beter thuisblijven in plaats van zich zo belachelijk te laten maken?". Instinctief probeer ik m'n hoofd te draaien. Twee knappe redders aan de overkant glimlachen me bemoedigend toe. En ik hou vol...

Woensdag 24 augustus 2016

"Ik ben gisteren met de fiets naar het werk gegaan." Glunderend van trots bel ik m'n moeder. Ze lijkt maar matig onder de indruk. "En je bent toch wel langs het water gefietst zeker?" Schoorvoetend geef ik toe dat ik niet op de hoogte ben van het bestaan van haar "waterroute" en mij dus aan de grote baan gewaagd heb. Op de achtergrond hoor ik m'n vader zuchten over mijn gebrekkige stadskennis.

Niet veel later fietsen we gezellig samen langs Zillebeekvijver en is m'n geografische kennis ook weer geüpdatet.

Donderdag 25 augustus 2016

Een ex-collega verjaart morgen en via een gemeenschappelijke vriendin wil ik haar een zelfgemaakte (uiteraard) verjaardagskaart bezorgen. Omdat mijn vriendin in Zonnebeke woont besluit ik in een impulsieve bui om die afstand met de fiets af te leggen. En laat die 8.5 km net de afstand zijn die ik nodig heb om uit te waaien. Als blijkt dat ik diezelfde afstand een paar uur later ook nog moet terugkeren, ben ik iets minder zeker van m'n stuk.

Vrijdag 26 augustus 2016

Onze maandelijks terugkerende traditie van 'spelletjesavond' moeten we in ere houden. En omdat ik natuurlijk niet wil afgeven, besluit ik me opnieuw op de fiets te hijsen richting Zonnebeke. Ik voel me opperbest en zit vol adrenaline als ik arriveer. Ideaal voor een zorgeloze kennismaking met "Lady Alice", een intrigerend Cluedoachtig moordspel.
Maar wanneer ik na middernacht mijn terugtocht aanvat, ontwaar ik op elke straathoek een potentiële moordenaar. Ik denk dat ik nog nooit zo snel thuis was...

Zaterdag 27 augustus 2016

Een beetje zon is alles wat ik nodig heb. En dus wandel ik gezwind een zalige zomerdag tegemoet. Het park wordt vandaag mijn schrijfplek. Op het bankje onder de grote eik dwarrelen m'n gedachten alle kanten uit. Ik spot heel wat Pokémonjagers en hier en daar ontwaar ik zowaar een pril verliefd koppeltje. Mijn hart glimlacht. Is dit nu 'genieten?'

Zondag 28 augustus 2016

Nu mag ik eindelijk mijn zelfgemaakt cadeautje overhandigen tijdens de babyborrel van Ilyse. Ik ben wel wat zenuwachtig. Ik ben best wel trots op m'n creatie, maar daarom deelt nog niet iedereen die mening.
Rebecca glimlacht als ze me ziet afkomen. "Ah, juist, met je projectje mag je niets kopen." Ze vind het wel tof dat ik dan op een andere manier voor een oplossing gezocht heb. Ilyse heeft een cadeau, ik kom niet met lege handen en mijn innerlijke bezige Betty is ook weer gesust. En oja, mijn spelregels zijn niet geschonden. En zo is iedereen tevreden, toch?