Maandag 1 augustus 2016
Het is 8 uur 's morgen als mijn zus mijn zonderlinge ziel 'Luie Lizzy' wakker sms't. Ze is dringend op zoek naar een babysit. Slaapdronken - luie Lizzy is niet echt uitgeslapen - wurm ik me in mijn kleren en sla zelfs het ontbijt voor één keer over.
Een ritje met de fiets naar m'n ouderlijk huis zorgt er wel voor dat luie Lizzy wakkergeschud wordt.
Terwijl ik voor de kindjes zorg kan mijn zus ondertussen opruimen en alles voorbereiden om naar huis terug te keren.
Ik zwaai hen uit en na het lezen van de krant sluit ik alles af.
Ik heb zelf geen krant, en nu ik geen tv-abonnement meer heb mis ik dat wel. Hoe blijf ik nu op de hoogte van het reilen en zeilen in de wijde wereld?
Als ik een abonnement neem, is dat dan gelijk aan 'iets kopen'? Ik vind persoonlijk van niet, want het is niet iets dat ik een plaatsje in huis zal moeten geven en moet afstoffen enzo. Ik bedoel, het is een verbruiksgoed, geen gebruiksgoed, dus dat telt niet echt toch? Het verschaft informatie en daarna kan ik het nog hergebruiken als inpakpapier, waardoor het uiteindelijk toch verdwijnt...
Het is een dubbel gevoel, want echt milieuvriendelijk is het natuurlijk ook niet.
Het geeft stof tot nadenken...
Dinsdag 2 augustus 2016
Op het einde van de maand ben ik uitgenodigd op een babyborrel. En aangezien ik niks mag kopen, moet ik dus op een andere (creatieve) manier aan een cadeau zien te geraken. Na enig denk- en opzoekwerk besluit ik om een speelplaid te maken. Het idee is er alvast, nu de uitwerking nog. Gelukkig is er daarvoor SOS Mama :-)
Woensdag 3 augustus
Time for dirty dancing! De originele cast komt naar het Kursaal in Oostende. En natuurlijk wil ik erbij zijn, wat dacht je? We blijken één van de eersten te zijn. Helaas moeten we wel nog langs de kassa om onze tickets te innen (we hebben VIP-tickets).
Blijkt dat we godbetert op rij 5 zitten, hoe zalig is da? Het kursaal heeft wifi waardoor ik ongegeneerd selfies op instagram kan zwieren met de nodige hashtags. (#betterbedirty #nobodyputsbabyinthecorner of #keepcalmandcarryawatermelon zijn maar enkele voorbeelden)
Als we om 19.30u onze plaatsen willen claimen, blijkben ze nog aan het soundchecken te zijn. We moeten dus nog even geduld oefenen. Ik vind het wel de max dat we zo dicht zitten, dan hebben we ene goed overzicht.
Ik ben dan ook één en al aandacht als het gordijn uiteindelijk opengaat en de show begint. Ik waan me onmiddellijk in die fantastische jaren '60 en wou - net als zoveel andere meisjes - dat ik heel even Baby kon zijn <3
Wanneer ze hun beste dansmoves bovenhalen ben ik zo onder de indruk (en begin zelf spontaan mee te wiegen) en bij "Hungry eyes" smelt ik helemaal voor Johny...
De pauze is een ideaal moment om stoom af te laten en dankzij onze VIP-tickets krijgen we een gratis hapje en drankje. Die zijn een welkome afwisseling, al mocht de pauze wel wat langer duren. Het wordt sprinten om de start van het tweede deel niet te missen. Daarin kunnen we een glimp opvangen van Johny's achterwerk, wat de acteur prompt een fluitconcert en heel wat flauwvallende meiden oplevert.
Bij de tonen van 'Time of my life' en de legendarische oneliner 'nobody puts baby in the corner' gaat heel de zaal uit z'n dak met een staande ovatie tot gevolg.
Donderdag 4 augustus 2016
Nu weet ik officieel de betekenis van een sorrypas. Als je in Plopsaland een uur en half in de hitte staat aan te schuiven bij de supersplash en je net voor je erop mag te horen krijgt dat de attractie defect is en voorlopig niet meer opengaat voor het publiek, ik kan je verzekeren dat je dan toch eventjes vloekt (en een honderdtal mensen met jou).
Om de verloren tijd goed te maken die je op die manier verloren hebt, krijg je dan een sorrypas. Een pas waarmee je bij enkele attracties voorrang krijgt. Zo hebben we wel niet moeten aanschuiven bij de draak, maar ik voelde me toch wat schuldig tegenover de mensen die wel moesten aanschuiven in de rij.
Dit debacle wordt dan snel vergeten als we de kans krijgen om de Samson & Gert zomershow mee te pikken. Ik blijf echt fan. Hoe Gert Verhulst en Walter de Donder op elkaar ingespeeld zijn, het blijft een plezier om naar te kijken. Dat de inhoud van de show na al die jaren wat in herhaling valt, wordt hen oprecht met alle plezier vergeven.
Vrijdag 5 augustus 2016
't Is kermis in de stad! Dan ben ik natuurlijk niet weg te slaan uit het lunapark. Dat is de enige attractie waar ik uren zou kunnen vertoeven. Gelukkig heb ik mezelf wel in de hand en hou ik er (net) geen gokverslaving aan over. De punten die ik daarbij verzamel zijn voor mij ondergeschikt aan het plezier van het spelen. Ik spaar deze dan ook op voor later. Het inwisselen van punten, wordt dit dan ook beschouwd als 'iets kopen?'
Zaterdag 6 augustus 2016
Ik haal mijn polkadotjurk uit de kast voor de Grease summernight in Plopsaland. De petticoat laat ik voor het gemak thuis. Het in-en uitstappen van attracties zou anders niet altijd even elegant verlopen, ik ken mezelf :p We swingen mee met de Grease-band, en krijgen een gratis cheerleaderoptreden voorgeschoteld. Als topper kunnen we met een John Travolta lookalike op de foto bij een echte Grease-car. Wat zou ik graag in de jaren '50 geleefd hebben...
Zondag 7 augustus 2016
Kabonga! Ghostrockers komen naar Ieper! Hoe zot is dat! En ik kan gratis met hen op de foto. Zot hé! Ik heb het er voor over om een uur in de rij te staan om daarna heel diep in Juan en Wout's ogen te kunnen kijken... Een mens zou voor minder zijn zondag opofferen, geloof me. Hun handtekeningen hang ik nog net niet boven m'n bed.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten