Waarom ik geen ideale kandidaat zou zijn voor het nieuwe seizoen van 'de Mol'

Net als half Vlaanderen zat ook ik gisteren aan het scherm gekluisterd om te achterhalen hoe Gilles er als de mol in slaagde om de opdrachten tijdens het programma te saboteren. Vier had eindelijk nog eens wat kijkers en de "wie-is-de-mol"-vraag hield iedereen wekenlang in de ban. Het was daarbij een ideaal gespreks- en discussieonderwerp geworden. 'De mol' leefde echt onder de mensen. Toen bleek dat Gilles de saboteur was, moest ik (en vermoedelijk velen met mij) toch eventjes bekomen.
Ik was er namelijk van overtuigd dat Hanne de mol was. Toen na de aftiteling aangespoord werd om je in te schrijven voor het nieuwe seizoen (jaja, zo snel gaat dat), heb ik toch even getwijfeld. Het kriebelde wel, maar als ik al vanuit mijn luie zetel op een totaal verkeerd spoor zat, hoe zou ik het dan ooit in't echt kunnen? Waarom ik dus bijna zeker geen kans maak om deel te nemen aan het nieuwe seizoen van 'de Mol':

♦ Ik ben (te) eerlijk. Ik vind het lastig om dingen te verzwijgen en liegen kan ik al helemaal niet goed. Ik wil altijd alles vertellen en eerlijk zijn tegen iedereen. Zelfs al doe ik daar op korte termijn soms meer kwaad doen goed mee. Een pokerface is dan ook niet aan mij besteed.

♦ Ik ben (een beetje) naïef: Omdat ik zelf eerlijk ben geloof ik ook dat anderen dat ook zullen zijn (wat dus niet zo is, en zeker niet tijdens een spel als 'de Mol'). Ik vertrouw te snel mensen wat mijn eerlijkheid nogmaals in de verf zou zetten.

♦ Ik ben geen voortrekker: Ik ben iemand die eerder een afwachtende houding zal aannemen en anderen zou laten beslissen. En ik ben ervan overtuigd dat er met mijn tussenkomst misschien wat meer geld verdiend zou worden...

♦ Ik twijfel te veel. Het zou mentaal enorm veel van mij vergen om constant mensen te in het oog te moeten houden, niemand echt te kunnen vertrouwen, voortdurend te moeten nadenken over wat ik wel of niet mag doen of zeggen (lastig, lastig), elke keer vragen over ‘De Mol’ te moeten beantwoorden (dus elke aflevering supergeconcentreerd zijn), een strategie proberen te zoeken , (geen strategie is misschien ook een strategie, kijk maar naar Hanne) En zeker als ik dat dan nog eens allemaal op mijn eentje moet bedenken en beslissen! Ik ben iemand die heel slecht is in beslissingen nemen en vraag vaak aan anderen wat zij ervan denken of zouden doen, en daar kan dat natuurlijk niet echt… Ik zou altijd iemand in vertrouwen willen nemen om alles mee te kunnen delen en mee te kunnen speculeren.
♦ Ik ben een planner: Moest ik kunnen, ik zou mijn hele leven plannen. En laat dat nu net iets zijn wat niet echt nuttig is bij een programma waarin je alles over je heen moet laten komen en je niks op voorhand weet (tenzij je de mol bent natuurlijk).
♦ Het is maar een spel:  Ik zou meedoen voor de ervaring, de reis (uiteraard) en de vriendschappen. Maar ik vrees dat dit niet de eigenschappen zijn waarmee je dit spel wilt, dus een beetje competitiviteit zou wel aan te raden zijn.

Maar misschien zijn dit ook net de redenen om wel mee te doen? Het zou alvast een hele grote uitdaging zijn. Misschien iets om over na te denken...