Om te beginnen: twee kleintjes van eigen makelij. Ze zijn misschien niet om over naar huis te schrijven, maar hé, in iedereen schuilt ergens wel een dichter, toch? ;)
Vallende ster
Stuur me een vallende ster
en wens me heel ver hier vandaan
naar Mars, of liever naar de maan.
Ik wil alleen dicht bij je zijn,
je tranen drinken als witte wijn,
voelen hoe het leven ook mooi kan zijn.
Want het zomert in je ogen
als je weer eens naar me kijkt.
De maan staat aan de hemel
en heeft nachtenlang de tijd...
ruzie
Mama en papa
zijn weer boekdelen
te ver uiteengelopen
wat het lezen onmogelijk maak.
In de hoek van de kamer
kijkt de liefde zachtjes toe.
Ssst... aan niemand zeggen,
maar de liefde,
dat ben ik!
En nu ééntje van een echte dichter die er tenminste wat van kent. Deze wilde ik jullie echt niet onthouden:
ik heb je ontmoet op bladzijde een
daar waar het leven nog puur is
en het verlangen onbeslapen
je bent de kaft en de ontbrekende hoofdstukken
ik lees je vrolijk en gevaarlijk
leg je lichaam als een inbreker tussen de woorden
de taal der dingen helpt mij
nu ik in je milde schaduw wacht op het najaar
dat rug aan rug praat met de zomer
we zullen samen een blad omslaan,
aan de dankbare dag gegeven
wat tussen hand en boek staat geschreven
- Roel Richelieu Van Londersele -
Geen opmerkingen:
Een reactie posten